‘Als je niet weet wat een steeksleutel 13 is, stopt het’
Voor Walter Zanten hoort engineering niet alleen achter een computer plaats te vinden. Een goede engineer moet ook begrijpen wat er in de werkplaats gebeurt. Hoe iets wordt gebouwd, waar een bout komt te zitten en waarom een bepaalde maat in de praktijk wel of niet werkt. Precies dat was een van de redenen waarom hij Mantrec Engineering begon. “Ik had het ideaal om de theorie bij de praktijk te voegen.”
Want tussen tekenen en maken zit volgens Walter soms nog een te grote afstand. Engineers bedenken en berekenen een constructie, waarna iemand anders ermee aan de slag moet. Bij Mantrec probeert hij die werelden juist bij elkaar te houden. “Ik zeg altijd een beetje triggerend: als je niet weet wat steeksleutel 13 is, dan hoor je eigenlijk ook niet in engineering thuis.”
Hij zegt het met een lach, maar meent het wel. Je hoeft niet alles al te kunnen, maar je moet nieuwsgierig zijn naar hoe iets werkelijk in elkaar zit. “Je moet willen weten hoe iets vastzit, waarom een maat klopt en wat er gebeurt als jouw tekening straks beneden in de werkplaats wordt gemaakt.”
Dat zie je ook terug in het soort opdrachten dat Mantrec doet. Het bureau werkt aan offshoreconstructies, methanol- en CO2-skids, maar net zo goed aan kleinere rekenklussen voor bijvoorbeeld theatertechniek. Juist die afwisseling vindt Walter aantrekkelijk. “Ook kleine bakken vind ik mooi. Rekenklussen voor theatertechniek. We zijn voor grote partijen bezig met CO2-skids en met methanol. Allemaal prachtig werk.”
Het zijn bovendien zelden opdrachten die je op routine kunt afhandelen. “Het is geen pakje boter waarvan je zegt: doe er maar tien in een doos.” Elke klus vraagt opnieuw om uitzoeken, rekenen en nadenken. De klant is anders, de toepassing verschilt en soms zit het probleem ergens waar je het vooraf niet verwacht.”
