Geen standaard meisje-meisje’: Melanie is de spil van het groeiende Mantrec
Tussen de lassers, de ronkende heftrucks en de administratieve chaos voelt ze zich pas écht thuis. Melanie (35) is officieel de Office en Operations Manager bij Mantrec, maar die titel dekt de lading nauwelijks.”Als ik zeg: ik wil het zelf regelen, dan krijg ik hier de vrijheid en de verantwoordelijkheid.”
Het roer om: Van de horeca naar de techniek
Het pad van Melanie naar Mantrec was allesbehalve een rechte lijn. Na een horecaopleiding en een avontuur in het buitenland, belandde ze in het familiebedrijf van haar vader: een groothandel in scheeps- en aannemersmaterialen. Maar het bloed kroop waar het niet gaan kon. Melanie wilde met haar handen werken. Ze volgde een cursus tot ‘allround klusvrouw’ en begon als zelfstandige. Toch knaagde er iets. Ze zat niet lekker in haar vel. “Ik noem het zelf altijd een glazen muur,” vertelt ze eerlijk. “Ik wist niet precies wat ik wilde, en het lukte me niet om daar achter te komen”. Via haar vader kwam ze in contact met Giel, de drijvende kracht achter Mantrec. En qat begon met een paar uurtjes snuffelen in de week, groeide in twee jaar tijd uit tot een onmisbare spilfunctie. “Ik ben niet het standaard meisje-meisje,” lacht ze. De rauwe afwisseling is precies wat haar de energie geeft die ze elders miste. “Het ene moment rijd ik naar Rotterdam om een aanhanger te brengen, het volgende moment sta ik in de werkplaats op de heftruck om een vrachtwagen te lossen. Het gaat hier de hele dag heen en weer.”
